نشستم با تمام داستان های خنده داری که می توانست نوشته شده باشد، خواندم

دوست 

دوست معمولی هـــرگــز نمی تواند گــریه تو را ببیند.

دوست واقعی شانه هایش از گـــریه تو تــر خواهد بود.

دوست معمولی اسم کـــوچک والدین تـــو را نمـــی داند.

دوست واقعی شاید تلفن آنها را جایــی نوشته باشد.

دوست معمولی یک جعبه شکلات برای مهمانـــی تو می آورد.

دوست واقعی زودتـــر به کمک تو می آید و تا دیر وقت برای تمیـــز کردن می ماند.

دوست معمولی از دیــر تماس گرفتن تو دلگیـــر و ناراحت می شود.

دوست واقعی می پرسد که چـــرا نتوانستــی زودتــر تماس بگیــــری؟

دوست معمولی دوست دارد به مشکلات تــو گــوش دهد.

دوست واقعی سعی در حل آنــــها می کند.

دوست معمولی مانند یک میهمان عمل می کند و منتظـــر می ماند تا از او پذیرایی شود.

دوست واقعی به سوی یخچال رفتــه و از خود پذیرایـــی می کند.

دوست معمولی می پندارد که دوستــــی شما بعد از یک مــــرافعه تمام می شود.

دوست واقعی می داند که بعد از یک مـــرافعه دوستی شما محکمتر می شود.

یک دوست واقعـــی کســی است که وقتی همه تـــو را تـــرک کرده اند با تــــو می ماند.

این وبلاگ بازمانده ای است از دست نوشته های پیشین من که در این مکان

می نگاشته ام . اما برای آنکه همواره باید تحولی ایجاد کرد من تمام گذشته را پاک

کردم و زین پس از نو خواهم نوشت . با آینده ای دیگر . این اتفاق به سبب یک

 تحول ایجاد شده است.

 امیدوارم که هرگز این روز را ـ که بهترین روز زندگیم است ـ از یاد نبرم .